Куда движется IT в 2026 году: главные тренды 
О времени, о жизни, о себе 
На Филиппинах известная фуд-блогер съела ради лайков токсичного «дьявольского 
О Пастернацком и симптоме его... 
«Из жизни авианосцев» Николая Колядко 
Оригинально
02.01.2010 —
Крэпасьць без байніцаў
Рэжым random
siarhiejsalas — 05.01.2010
Нешта цяжка я ўспрымаю беларускую музыку. Прычым аднолькава, што
тую, якая з БТ (афіцыйная) ці зь Белсату (альтэрнатыўная). А быў
час, калі я слухаў “Краму”, “Уліс”, “Мясцовы час”, “Палац”,
“Народны альбом” (нешта там яшчэ, нават NRM!) і штосьці ва ўсім
гэтым знаходзіў для сябе. Нават разы тры зьезьдзіў на Басовішча –
папіў нясмачнага польскага піва, паспаў у намёце, памыўся з
гідранта, паназіраў за мясцовымі алькашамі, нават крыху нешта рабіў
пад сцэнай (штурхаўся, мабыць). А! І яшчэ ў мяне рамантыка была.
Але гэта няважна, бо даўно і няпраўда, а можа нічога і не было, а я
ўсё зараз выдумаў :)Потым мне падсунулі Алена, пасьля якога мяне ледзь моцна не званітавала. І вось пасьля яго нешта надламілася. Я зразумеў, што слухаю ўвесь гэты белмузнабор толькі таму, што сьпяваецца па-беларуску, а насамрэч струны мае амаль не кранаюцца. І ўжо канчаткова мяне дабілі севярынцаўскія дыскатэкі, а таксама суполкі аматараў беларускай музыкі, якія слухалі, здаецца, усё, абы толькі на мове – няважна, якасная музыка ці не, сэнсоўныя тэксты ці не.
Калі ў мяне зьявіўся першы mp3-плэер, вядома, для беларускай музыкі ў ім месца не знайшлося. Так доўжылася некалькі гадоў запар.
І вось іду я неяк некалькі дзён таму па праспэкту ў Менску ў раёне “Патыё” і тут раптам недзе паміж Diorama, U2 і DM чую нейкі пройгрыш нехарэктарны для майго вуха і словы:
“Залаты гадзіньнік у чорнай вароны,
Хлопец дурны, як малпа з каронай…”
Аказваецца, я выпадкова спампаваў “Belarus Freedom” Ляпіса ня ў ноўт, а адразу ў плэер і вось ён сярод 8 гігоў музыкі нечакана ўсплыў у нечаканым месцы! Прызнаюся, у мяне нават пальцы ў кулакі сьцяліся – так мяне прабіла на эмоцыі. Класная песьня, класная музыка, класныя словы, класнае выкананьне. Барыкадная.
Але наўрад ці гэта ёсьць прарывам у маім асабістым успрыняцьці нашай музыкі, якая, на мой погляд, моцна замкнутая ў сваіх межах і ніяк ня можа аказаць уплыў на масы. Такое ўражаньне, што нашыя музыкі як і палітыкі нічога ня могуць сказаць новага, а толькі паўтараюць тое, што ўжо сто разоў казанае.
Ня ведаю, калі ў наступны раз рэжым random мяне выведзе на “Belarus Freedom”…?
Оставить комментарий
Популярные посты:
Предыдущие записи блогера :
Архив записей в блогах:
Вчера граф Николай поделился своими десятью одержимостями . Как все заметили, среди них не было его подруги Бенедикте. Но неделю назад девушка тоже делала подобный пост. Посмотрим, что любит Бене. Может быть понятно не всем мужчинам, поэтому с переводом. Итак, Бене обожает ...
Кто или что мне бы не говорили, я уверенно придерживаюсь мнения, что закат Европы (какой мы её знаем) уже начался и причина этого неизбежного заката - БЕЖЕНЦЫ! По моему мнению, обратного пути уже нет. Процесс раскола старушки Европы не остановить даже в том случае, если нынешняя ...
* очередное продолжение к https://alan-a-skaz.livejournal.com/273858.html?thread=9819586#t9819586 "И какие двигатели были улучшенными в начале 30-х? М-17 копия немецкого BMW VI М-22 копия английского Bristol Jupiter III М-25 копия американского Wright R-1820 Все отличия заключались в ...
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- В свежем южноафриканском политическом триллере - лучшем африканском фильме 2024 года по версии прессы и ...
Есть очень устойчивое мнение, которое разделяют некоторые искусствоведы, что один из персонажей эпохального полотна художника Александра Иванова – сам Николай Васильевич Гоголь. Встретила даже мнение, что на картине изображено «покаяние Гоголя». Имеется в виду яркий персонаж в ...
