Пра жаніцьбу
andorac — 02.03.2010
У пятніцу мы гатавалі дранікі нашай "пражскай" кампаніяй. У
дачыненні да мяне гэта занадта громка сказана, бо як толькі Міша
Пашкевіч пабачыў мяне на кухні, то адразу выгнаў са словамі:
"Бульба дробная, а калі Панкавец пачне яе чысціць, то ад яе нічога
не застанецца".Не сказаць, каб пакрыўджыны, але я сышоў лузгаць семкі і глядзець біятлон. Дзейнічаць на нервы ў той дзень нікому не хацелася, бо ўсе і так былі празмерна эмацыйныя, а таму я стараўся нікому не замінаць.
Зрэшты, давялося наслухацца шмат цікавага пра сябе.
: "Панкавец, добры хлопец, але жаніцца яму трэба".
Кожны ведае пра мой жаночы ідэал: беларускамоўня бландзінка, з трэцім памерам грудзей, а таксама з блакітнымі ці шэрымі вачыма. На гэта
: "Панкаўцу трэба жонка, якая б любіла глядзець, як ён есць. Тады, перакананая, шматлікіх праблем атрымаецца пазбегнуць".
А сёння Аляксандр Іосіфавіч
Усё гэта прыкольна. Хоць увогуле нешта мне не весела. Першы дзень вясны атрымаўся нейкім змазаным. Жызня, аднака.
ПС. А яшчэ ў мяне з'явіўся новы любімы футбольны клуб.
Инспектор ПДН и школа давят на ребенка: законно ли это и как защитить сына в 2026 году?
О времени, о жизни, о себе
Утреннее
Загадка 4070
Когда в соратниках согласья нет
Духовный спермодонор (Как магическое мышление сыграло со мной злую шутку) 
