Когда без такелажной компании не обойтись
02.01.2010 —
Крэпасьць без байніцаў
Рэжым random
siarhiejsalas — 05.01.2010
Нешта цяжка я ўспрымаю беларускую музыку. Прычым аднолькава, што
тую, якая з БТ (афіцыйная) ці зь Белсату (альтэрнатыўная). А быў
час, калі я слухаў “Краму”, “Уліс”, “Мясцовы час”, “Палац”,
“Народны альбом” (нешта там яшчэ, нават NRM!) і штосьці ва ўсім
гэтым знаходзіў для сябе. Нават разы тры зьезьдзіў на Басовішча –
папіў нясмачнага польскага піва, паспаў у намёце, памыўся з
гідранта, паназіраў за мясцовымі алькашамі, нават крыху нешта рабіў
пад сцэнай (штурхаўся, мабыць). А! І яшчэ ў мяне рамантыка была.
Але гэта няважна, бо даўно і няпраўда, а можа нічога і не было, а я
ўсё зараз выдумаў :)Потым мне падсунулі Алена, пасьля якога мяне ледзь моцна не званітавала. І вось пасьля яго нешта надламілася. Я зразумеў, што слухаю ўвесь гэты белмузнабор толькі таму, што сьпяваецца па-беларуску, а насамрэч струны мае амаль не кранаюцца. І ўжо канчаткова мяне дабілі севярынцаўскія дыскатэкі, а таксама суполкі аматараў беларускай музыкі, якія слухалі, здаецца, усё, абы толькі на мове – няважна, якасная музыка ці не, сэнсоўныя тэксты ці не.
Калі ў мяне зьявіўся першы mp3-плэер, вядома, для беларускай музыкі ў ім месца не знайшлося. Так доўжылася некалькі гадоў запар.
І вось іду я неяк некалькі дзён таму па праспэкту ў Менску ў раёне “Патыё” і тут раптам недзе паміж Diorama, U2 і DM чую нейкі пройгрыш нехарэктарны для майго вуха і словы:
“Залаты гадзіньнік у чорнай вароны,
Хлопец дурны, як малпа з каронай…”
Аказваецца, я выпадкова спампаваў “Belarus Freedom” Ляпіса ня ў ноўт, а адразу ў плэер і вось ён сярод 8 гігоў музыкі нечакана ўсплыў у нечаканым месцы! Прызнаюся, у мяне нават пальцы ў кулакі сьцяліся – так мяне прабіла на эмоцыі. Класная песьня, класная музыка, класныя словы, класнае выкананьне. Барыкадная.
Але наўрад ці гэта ёсьць прарывам у маім асабістым успрыняцьці нашай музыкі, якая, на мой погляд, моцна замкнутая ў сваіх межах і ніяк ня можа аказаць уплыў на масы. Такое ўражаньне, што нашыя музыкі як і палітыкі нічога ня могуць сказаць новага, а толькі паўтараюць тое, што ўжо сто разоў казанае.
Ня ведаю, калі ў наступны раз рэжым random мяне выведзе на “Belarus Freedom”…?
Оставить комментарий
Популярные посты:
Предыдущие записи блогера :
Архив записей в блогах:
Уважаемые товарищи! Позвольте мне с большой радостью приветствовать всех вас на родной земле, белорусов и россиян, после успешного завершения миротворческой операции ОДКБ в Казахстане в связи с урегулированием кризисной ситуации. Выступление Президента Беларуси Александра ...
Любовь и счастье друг без друга не существует никогда, и ты, моя надежда жизни, ты лучше знаешь... без меня. Кусочек счастья утаенный и без надежды потеряв, ты ...
Когда слышу слезливые объяснения, будто Путин захватил Крым, чтобы защитить тамошних русских, рука сама тянется к чему-нибудь тяжелому. Очень уж хочется шарахнуть такому «стратегу» по кумполу, чтобы мозги встали на место и память вернулась.
Путин?.. Защищал?.. Русских?..
Товарищи, ...
Канада-Россия - 6:1 К чему я это? Я всегда был сторонником взгляда, что спорт - это отдельно, а политика - отдельно. В спорте можно выиграть, а можно и проиграть. На то он и спорт. Это, по-сути, ничего не доказывает. И на жизнь простых людей спортивные победы абсолютно никак не влияют.&n ...
О театре «Глобус», Зимнем дворце, Шаляпине – а также Сент-Экзюпери и некоторых других писателях 29 июня (по неясным причинам, но к большому удовлетворению Вашего покорного слуги) отмечено в истории не столько кровавыми побоищами или революциями, сколько событиями, ...
