Ремонт под ключ: как не попасть на развод в 2026
02.01.2010 —
Крэпасьць без байніцаў
Рэжым random
siarhiejsalas — 05.01.2010
Нешта цяжка я ўспрымаю беларускую музыку. Прычым аднолькава, што
тую, якая з БТ (афіцыйная) ці зь Белсату (альтэрнатыўная). А быў
час, калі я слухаў “Краму”, “Уліс”, “Мясцовы час”, “Палац”,
“Народны альбом” (нешта там яшчэ, нават NRM!) і штосьці ва ўсім
гэтым знаходзіў для сябе. Нават разы тры зьезьдзіў на Басовішча –
папіў нясмачнага польскага піва, паспаў у намёце, памыўся з
гідранта, паназіраў за мясцовымі алькашамі, нават крыху нешта рабіў
пад сцэнай (штурхаўся, мабыць). А! І яшчэ ў мяне рамантыка была.
Але гэта няважна, бо даўно і няпраўда, а можа нічога і не было, а я
ўсё зараз выдумаў :)Потым мне падсунулі Алена, пасьля якога мяне ледзь моцна не званітавала. І вось пасьля яго нешта надламілася. Я зразумеў, што слухаю ўвесь гэты белмузнабор толькі таму, што сьпяваецца па-беларуску, а насамрэч струны мае амаль не кранаюцца. І ўжо канчаткова мяне дабілі севярынцаўскія дыскатэкі, а таксама суполкі аматараў беларускай музыкі, якія слухалі, здаецца, усё, абы толькі на мове – няважна, якасная музыка ці не, сэнсоўныя тэксты ці не.
Калі ў мяне зьявіўся першы mp3-плэер, вядома, для беларускай музыкі ў ім месца не знайшлося. Так доўжылася некалькі гадоў запар.
І вось іду я неяк некалькі дзён таму па праспэкту ў Менску ў раёне “Патыё” і тут раптам недзе паміж Diorama, U2 і DM чую нейкі пройгрыш нехарэктарны для майго вуха і словы:
“Залаты гадзіньнік у чорнай вароны,
Хлопец дурны, як малпа з каронай…”
Аказваецца, я выпадкова спампаваў “Belarus Freedom” Ляпіса ня ў ноўт, а адразу ў плэер і вось ён сярод 8 гігоў музыкі нечакана ўсплыў у нечаканым месцы! Прызнаюся, у мяне нават пальцы ў кулакі сьцяліся – так мяне прабіла на эмоцыі. Класная песьня, класная музыка, класныя словы, класнае выкананьне. Барыкадная.
Але наўрад ці гэта ёсьць прарывам у маім асабістым успрыняцьці нашай музыкі, якая, на мой погляд, моцна замкнутая ў сваіх межах і ніяк ня можа аказаць уплыў на масы. Такое ўражаньне, што нашыя музыкі як і палітыкі нічога ня могуць сказаць новага, а толькі паўтараюць тое, што ўжо сто разоў казанае.
Ня ведаю, калі ў наступны раз рэжым random мяне выведзе на “Belarus Freedom”…?
Оставить комментарий
Популярные посты:
Предыдущие записи блогера :
Архив записей в блогах:
#всемвесна #10историй #психология "Она была балериной. Она училась и была лучшей. лучшей, красивой, подающей надежды. Она с успехом танцевала и была на хорошем счету. Все, абсолютно все прочили ей славу если не Плисецкой, то примы точно... После училища один из ведущих театров ...
Если и смотреть в «Иронию судьбы» как в зеркало российской жизни 70-х, то с поправкой на то, что дело происходит не в Воронеже и не в Иркутске, а в Москве и в Ленинграде, там в магазинах все же что-то было, причем до такой степени, что даже учительница ...
1. Картинка с англоязычного форума 9гаг. Пустые полки продуктового магазина в Великобритании. Печальная надпись для покупателей: «Извините за ограниченный выбор в данный момент. Это результат голосования за то, чтобы выйти из ЕС и потребовать от европейцев свалить обратно в их родные ...
Мой детёныш с самого детства была жутко аллергозной. Чтоб было понятно, насколько: когда она, проснувшись утром, садилась в кровати, то тут же чихала, подставляя ладошки, куда летели, пардон, сопли, и потом бежала с ними в ванную. Мы долго и безрезультатно ходили в районный аллергоцентр, ...
Всякий раз когда едешь на машине и глазеешь по сторонам думаешь блин, я тут живу? Да, я тут живу. И мне только моря не хватает для полного счастья. Ну а когда приходишь собственно в дом то даже и еще лучше. ...
