Курсы повышения квалификации педагогов: новые подходы и цифровые технологии 
Борьба с "тенью всевышнего" 
Береги усы смолоду 
Про графов, алхимиков и путанную нить времени 
АРОМАТНОЕ ГРУЗИНСКОЕ БЛЮДО 
Неизменно красивая русская женщина 
Комиксы на нейронках - Джедай Микки, Ведьмак и Терминатор 
Путин предупредил... 
Побег из Гренландии
02.01.2010 —
Крэпасьць без байніцаў
Рэжым random
siarhiejsalas — 05.01.2010
Нешта цяжка я ўспрымаю беларускую музыку. Прычым аднолькава, што
тую, якая з БТ (афіцыйная) ці зь Белсату (альтэрнатыўная). А быў
час, калі я слухаў “Краму”, “Уліс”, “Мясцовы час”, “Палац”,
“Народны альбом” (нешта там яшчэ, нават NRM!) і штосьці ва ўсім
гэтым знаходзіў для сябе. Нават разы тры зьезьдзіў на Басовішча –
папіў нясмачнага польскага піва, паспаў у намёце, памыўся з
гідранта, паназіраў за мясцовымі алькашамі, нават крыху нешта рабіў
пад сцэнай (штурхаўся, мабыць). А! І яшчэ ў мяне рамантыка была.
Але гэта няважна, бо даўно і няпраўда, а можа нічога і не было, а я
ўсё зараз выдумаў :)Потым мне падсунулі Алена, пасьля якога мяне ледзь моцна не званітавала. І вось пасьля яго нешта надламілася. Я зразумеў, што слухаю ўвесь гэты белмузнабор толькі таму, што сьпяваецца па-беларуску, а насамрэч струны мае амаль не кранаюцца. І ўжо канчаткова мяне дабілі севярынцаўскія дыскатэкі, а таксама суполкі аматараў беларускай музыкі, якія слухалі, здаецца, усё, абы толькі на мове – няважна, якасная музыка ці не, сэнсоўныя тэксты ці не.
Калі ў мяне зьявіўся першы mp3-плэер, вядома, для беларускай музыкі ў ім месца не знайшлося. Так доўжылася некалькі гадоў запар.
І вось іду я неяк некалькі дзён таму па праспэкту ў Менску ў раёне “Патыё” і тут раптам недзе паміж Diorama, U2 і DM чую нейкі пройгрыш нехарэктарны для майго вуха і словы:
“Залаты гадзіньнік у чорнай вароны,
Хлопец дурны, як малпа з каронай…”
Аказваецца, я выпадкова спампаваў “Belarus Freedom” Ляпіса ня ў ноўт, а адразу ў плэер і вось ён сярод 8 гігоў музыкі нечакана ўсплыў у нечаканым месцы! Прызнаюся, у мяне нават пальцы ў кулакі сьцяліся – так мяне прабіла на эмоцыі. Класная песьня, класная музыка, класныя словы, класнае выкананьне. Барыкадная.
Але наўрад ці гэта ёсьць прарывам у маім асабістым успрыняцьці нашай музыкі, якая, на мой погляд, моцна замкнутая ў сваіх межах і ніяк ня можа аказаць уплыў на масы. Такое ўражаньне, што нашыя музыкі як і палітыкі нічога ня могуць сказаць новага, а толькі паўтараюць тое, што ўжо сто разоў казанае.
Ня ведаю, калі ў наступны раз рэжым random мяне выведзе на “Belarus Freedom”…?
Оставить комментарий
Популярные посты:
Предыдущие записи блогера :
Архив записей в блогах:
Как я вчера написала, вместо прогулки по ледовому городку мы внезапно пошли смотреть картины. Ну то есть мы бы обязательно сходили на эту выставку, но не в каникулы. Народу было ...
Всеволод Шиловский: — Стасик Садальский играл у меня в трех фильмах. У него шикарные зубы и просто голливудская улыбка, а в «Кодексе бесчестия» я заставлял его сдерживаться, требовал, чтобы пластика была точеной, ни одного лишнего движения мускулом лица. Поворот глаз — уже мизансцена. ...
любимая тётя Джигурды ...
Твердотопливные и электрические котлы как альтернатива газовому отоплению
Несмотря на то, что газовое отопление является самым популярным, бывают условия, при которых использование газа нерентабельно. В таком случае есть вариант использовать в качестве основного источника тепл ...
Наконец доехала до памятника Булгакову. Скульптурная композиция "Мастер и Маргарита" установлена на Земляном валу рядом с Высокояузским сквером. Я под впечатлением. Переваривала два дня. По соседству еще несколько странных скульптур. Ночью приснится, тумбочкой не отмахаешься. ...
