Пра беларукіх творцаў
![топ 100 блогов](/media/images/default.jpg)
А пры чым тут творцы, спытаеце Вы? Да пры тым, што вось ўжо больш за год у кавярні "Валерыя" штомесяц адбываюцца беларускія імпрэзы, а апошнім часам шчэ й фармат зьмяніўся з папсовага на адукацыйна-пазнавальны, і назва з "СучБелЛіт" на "Інбелкульт". Дык вось, хто ня ведае: аналягічных імпрэзаў больш няма, да таго ж гэтыя мерапрыемствы ладзяцца цалкам НА ЎЛАСНЫЯ ГРОШЫ й уласнымі сіламі, то бок маімі асабістымі, пры чым кожны раз я гатовы несьці адказнасьць за тое, што адбываецца ў кавярні, ужо ня кажучы пра колькасьць змарнаванага часу на падрыхтоўку й правядзеньне.
Дык што ж менавіта я хачу сказаць? Хіба тое, што я праводжу дадзеныя імпрэзы, бо мне хочацца хаця б неяк паспрыяць разьвіцьцю айчыннае культуры й сьвядомасьці, каб маладзён, што хоча пабачыць й пагутарыць зь беларускім музыкам, пісьменьнікам, мастаком ці іншым творцам здолеў ажыцьцявіць сваю задуму праз дадзеныя сустрэчы, каб тыя ж творцы мелі мажлівасьць нефармальных сустрэчаў з прыхільнікамі й г. д.
Мінулая імпрэзы са спадаром Дзермантам і кампаніяй таксама была не ідэальная, аднак мы здолелі дамовіцца, хай і ў апошні момант, я шчыра задаволены, што ў дадзеных спадароў паразуменьне ролі мэнэджэра ў правядзеньні вечарыны апынулася ўсё-ткі на ўзроўні.
Так, я па адукацыі эканаміст-мэнэджэр, і ладзіць падобныя мерапрыемствы - мая прафэсія, у адрозьнені ад большасьці іншых спадароў, што нешта спрабуюць разава й за гранты рабіць. Я нікога не асуджаю, кожны зарабляе, як можа, аднак я абраў свой шлях і прынцыпова супраць працы за гранты.
Дык вернемся да ўчорашняй вечарыны, дзе празэнтавалася кніга спадароў Ахроменкі й Клімковіча "Праўдзівая гісторыя Кацапа, Хахла й Бульбаша", дарэчы, ўжо ёсьць навіна з палёў.
Пачнем, напэўна, з таго, што ў іншым месцах спадарам аўтара ў прэзэнтацыі так ці інакш было адмоўлены, то бок прапаноўваючы правесьці яго ў "Валерыі" я разумеў, што гэта можа быць апошняя вечарына там, аднак я пайшоў на гэтую рызыку, бо кніга, нягледзячы ні на што, вартая.
Па-другое, зноў-такі пра грошы й час, мяркую, вы зразумелі, што я маю на ўвазе.
А па-трэцяе, першую частку шчэ больш-менш можна назваць нармалёвай, аднак пасьля перапынку пачалося проста нешта, асабліва, калі ня мяне, як на вядоўцу й арганізатара проста перасталі зважаць, а нашыя некаторыя літаратары, ужыўшы больш за сваю меру, пачалі выскокваць на імправізаваную сцэну, расказваць левыя гісторыі пра розных ціпа нацыянальных герояў, а насамрэч рэдкасных адмарозкаў, а таксама распавядаць мацерныя анэкдоты й выстаўляць свае неіснуючыя таленты.
Таксама хочацца адзначыць дасьведчанасьць й высокі прафэсіяналізм нашых журналістаў, калі да мяне, як арганізатара й вядоўцы, нават не падыйшлі, падумаеш, вечарына сама адбылася. Калі нехта з вас лічыць, што зрабіць беларускую імпрэзу так проста, прычым штомесячную, калі ласка, вось толькі памятайце пра тое, што трэ карыстацца толькі ўласным імпэтам і асабістымі заробленымі, а не атрыманымі грашыма, тады сумленьне будзе чыстае, хаця мо гэты крытэр нікому, акрамя мяня, больш не патрэбны?..