Пра баварца і каптуры: хаатычная зацемка з прыкметамі самазакаханасці)

juli_erde — 10.04.2010 На працяг папярэдняга допісу заўважу, што прыезд юнэскаўскіх экспертаў у канун небезвядомага празьдніка нарабіў вялікіх турботаў: музейныя цёці паламалі сабе не адну галаву, бядуючы над калізіяй: віншаваць ці не віншаваць расейска-нямецкі дуэт з 23 лютым. І толькі нібыта вырашылі, што віватам усё ж адбыцца, як гэта раптам скончылася поўным фіаска. Мала таго што маскоўскі госць аказаўся мадамска полу, дык рэвізоры яшчэ і на саму важную дату рэтыраваліся з Нясвіжу ў сталіцы. Такая во незадачка выйшла)
І незадачка зусім іншага плану: нямецкі прадстаўнік, халёны мюнхенскі баварац, хоць і дайбожапражыўшы як 70 год, яшчэ й пракіраваўшы тры гады, страшна сказаць, усея ЮНЭСКАМ(!!!), як высветлілася, да сёлетняга прыезду меў пра Беларусь уяўленне архетыповае хутчэй для германскіх візытораў часоў Другой сусветнай. То бок ён не быў бы так здзіўлены, сустрэўшы пасярод вуліцы мядзьведзя ў вушанцы, які пад гарэлачку грае разлюлі-калінку на гармоніку для знаёмых матрошак на фоне перакошанага плоту і агульнага цывілізацыйнага апакаліпсісу. Па ўласным ягоным прызнанні, сустрэць пад шыльдаю Беларусі краіну з хутчэй еўрапейскім антуражам ён абсалютова не быў гатовы і вельмі прыемна тым уражаны... Расейская экспертка па не зусім ясных мясцовай публіцы прычынах выказала падобнае ж меркаванне ;)
Спадзяюся на іх візыю паўздзейнічаў не толькі мой любіменькі каптур))) Хаця я заўважыла, што мяне (то бок яго) заўважылі!


Прызнаюся шчыра, спачатку галаўны ўбор прымяркоўваўся да строю, потым незнарок перапрымеркаваўся, палаканічнеў і выехаў літаральна на маёй галаве ў цывільныя людзі. Прычым мае неэтнаграфічныя знаёмыя незгаворваючыся перахрысцілі наш сімбіёз з "Юліі Тадэвушаўны ў атлічнай новай шапцы" - у Грэтхен, а некаторыя абазнаныя ў электронных скрынках ;) адразу, чо там, ў Гертруду Юргенсан! З гэтага ненаўмыснага апытання аднабакова паўстае выснова: традыцыйны беларускі (літоўскі) каптур ёсць яшчэ адной неаспрэчнай прыкметай далучанасці тутэйшай культуры да агульнаеўрапейскай.
На хвалі гэтых прыемных думаў, я часам паддаючыся творчым парывам экстрэмальна мімікрую ў нібы французскі (ізноў жа па неперадузятых водгуках адвольнай выбаркі) бок.

Але вернемся да сапраўдных прататыпаў мясцовага каптура. На вялікі жаль наўмысна ці не, але мікрагісторыя гэтага прадмета традыцыйнага беларускага строю дагэтуль неўзнятая, нераспрацаваная й невядомая шырокай публіцы. Ды й прызнацца шчыра, наўрад ці асацыюецца ў суграмадзянаў з тутэйшым, сваім, куды хутчэй прыходзяць алюзіі на зусім іншыя краіны, населеныя тымі самымі грэтхенамі. І абсалютна дарма. Паводле этнаграфічных матэрыялаў, прадстаўленых не толькі фотаздымкамі XIX-XX стагоддзяў, але і рэальнымі артэфактамі(!) ў розных беларускіх музеях, арэал выкарыстоўвання каптура ахопліваў калі не ўсю, то блізу паловы сучаснай Беларусі: ад Вілейкі да Камянца, ад Менску да Вільні і далей. І негледзячы на тое, што ў рэгіёнах існавалі троху адрозныя мадыфікацыі гэтай дэталі строя, яго так бы мовіць, вянца :), асноўны крой заставаўся нязменным.

Ваўкавыска-камянецкі строй:


Вілейска-Маладэчанскі варыянт:







І наш, Валожынска-Ракаўскі фасончык:





Першыя чатыры фотаздымкі ўзятыя з бессмяротнай энцыклапедыі Раманюка, апошнія два зробленыя графам Тышкевічам у вёсках Налібоцкай пушчы.

Ну і напрыканцы зазначу, вельмі цешуся з нагоды таго, што каптур пасля дзесяцігоддзяў забыцця паволі пачынае вяртацца, займаць сваё пачэснае месца ў гардэробе сучасных мясцовых красуняў. Вось напрыклад узорны прыклад падобнага ажыўлення і заадно рэклама добрай майстрыхі) Як на маё меркаванне , каптур безумоўна заслугоўвае пільнай ўвагі і як эстэтычны аб'ект. Пакідаючы тут за сабою права на памылку, бо густы ўсё ж бываюць розныя, хачу тым не менш падкрэсліць неаспрэчнае: далёка не апошні мюнхенскі баварац прыязджае на нашыя землі. І чым хутчэй ён здолее пераканацца ў нашым еўрапейскай ісце, тым лепш. А то неяк крыўдна за нашых мядзьведзяў, якія акурат ніколі не занюхвалі гарэлку матрошкамі, і агулам атрымлівалі вышэйшую адукацыю ў акадэміі ў Смаргонях!

Оставить комментарий

Популярные посты:

• Архив