Дарожныя прыгоды

milaumetskaja — 08.05.2024 Сем з паловаю гадзін,
Пяцьдзесят два кіламетры
На Вялікдзень быў ваяж
Вясновым свежым ветрам

Ніколі лёгкага шляху мы не шукалі,
Бяром кірунак, куды вока ляжа
Ад могілак габрэйскіх і да лесу
Дарогай палявой...такая лажа

Уздоўж канала вымушаны йсці
Тарфянікам, з веласіпедам, пехатою
З зАхадняга боку ад Узлян
Рака Ушанка папаўняецца вадою





Няспешна ў Пціч цераз кустоўе каля лесу
Свой шлях спакойна так яна трымае
І мы, паддаўшыся азарту і натхненню
Прайсці праз кладку спробу прадпрымаем





Нарэшце дабраліся да шашы
Паабмываўшы ногі ад тарфяніка
Цераз Махоўку шлях да возера ляжыць
Другая кладка, лебядзінае прыстанішча





Пераязджаем Пціч, на выгібе ракі
Нас двойчы напужалі курапаткі.
Уздоўж праехалі, дакуль змаглі,
Бераг тут пакаты, часам гладкі





Каля капліцы ў Ленінскім прыгожа,
Квітнеюць кветкі, а канал мяжуе вёскі,
У кожнай не адна буслоўня,
А тут двухпавярховы домік проста





У скверы помнік "Маці ў жалобе"
І стэла, сто семдзесят тры імёны
З іх амаль кожны пяты Моўчаны
На жаль такое беларусу ўжо знаёма





Ад вёскі справа радуе рапс вока
Так па вясне прыемна пажаўцела
Праводзіць крыж, пад'ём ідзе ўгору
У Кухараўцы паварочваем налева






На Пцічы рыбакі, дарога праз балота,
Тым часам падаспелі ў Варонічы.
Помнік землякам, аддалі даніну
І бэз усюды цешыць нас квітнеючы






Праз Шэлягі праехалі, і пэўна,
Цераз Махоўку перабіраемся ўжо па бервяну
Далей па шынам і паддонам, я не здолела
Убачыць возера, і дакараю "мну"





Чаму так доўга дабіраліся дадому?
Упершыню такое здалася здарэнне.
На сваёй ластаўцы я пракалола кола
І мы прымаем хуткае рашэнне

Каб напрасткі было хутчэй дабрацца
Не ўлічваем прыродныя ландшафты.
Мінаючы ўжо вёску і па полю
Трапляем, пэўна, на выток Ушанкі



І зноў тарфянік, зноў каля канала,
Выходзім на прыдатную дарогу,
Тут сустракае нас вясёлы брацік,
Суправаджае з гумарам дадому

Оставить комментарий

Популярные посты:

• Архив